Blogs

Jona 

De afgelopen weken ben ik bezig met het lezen en herlezen van het kleine bijbelboekje Jona. En hoewel ik het verhaal van kinds af aan gehoord heb, blijft het aan me trekken. Jona die zich laat kennen als een toch wat koppige, eigenwijze, zelfsturende profeet. Een profeet die bewust de tegenovergestelde kant opgaat dan dat God hem roept. Jona die God zo goed kende, dat hij er van overtuigd was dat God wéér genadig zou zijn. In hoofdstuk 4 vers 2 zegt hij het: ‘Ik wist dat U een genadig en barmhartig God bent, geduldig en rijk aan goedertierenheid!’ Jona’s gevoel van recht spoorde niet met de liefde van zijn God. Jona’s gevoel voor genade spoorde niet met Gods maatstaf van genade.
 
In hoeverre laat jij je leiden door genade? Hoe ruim schat jij Gods genade in? Lange tijd was mijn begrip van genade een stuk kleiner dan de mate waarin God mij genade gaf. Vaak dacht ik dat genade een houdbaarheidsdatum had. Na te veel verkeerde keuzes, na steeds weer dezelfde verkeerde keuze, zou het ophouden. Dat was mijn innerlijke overtuiging en daar leefde ik naar. Ik deed aan boetedoening, beleed mijn zonden opnieuw en opnieuw. Ook de zonde dat mijn zicht op eigen zonde onvolkomen was. En zo liep ik in mijn eigen tredmolen. Eindeloos lang, eindeloos ver.
 
Het verhaal van Jona is voor mij niet meer het verhaal van een betweterige profeet die bij God vandaan vlucht (jaja, mensen kunnen rare ideeën hebben…), maar een boodschap van hoop, redding en genade! Genade voor jou wanneer je worstelt met een repeterende zonde. Genade voor jou wanneer je zo overtuigd bent van je eigen goedheid dat je geen genade nodig denkt te hebben! Ook dan!
 
Bas
 

Afbeeldingsresultaat voor jona